بازگشت

نقش گوش داخلی در شنوایی

گوش داخلی

متشکل است از حلزونی گوش و مجراهای نیم دایره.

مجاری نیم دایره نقشی در شنوایی ندارند. این مجاری سه مجرای نیم دایره می باشند که دو به دو بر هم عمودند و درون آن ها مایعی وجود دارد. این سیستم نقش اساسی در حفظ تعادل بدن دارد.

حلزون گوش امواج آکوستیکی را به سیگنال های عصبی تبدیل می کند.این اندام لوله مارپیچی است که به شکل مخروط می باشد. قطر تقریبی آن 3mm و طول تقریبی آن 3cm می باشد.

حلزونی گوش چند اتاقک پر از شاره دارد که تمام طول آن را فرامی گیرد.

امواج آکوستیکی ز طریق دریچه بیضی در ابتدای گوش داخلی وارد مجرای دهلیزی می شود. درون مجرای دهلیزی مایع پری لنف وجود دارد و امواج آکوستیکی درون این مجرا از طریق مایع پری لنف مسیر نشان داده شده در شکل را می پیماید و وارد مجرای صماخی می گردد. چون مایعات تقریبا تراکم ناپذیرند، حرکت رو به داخل دریچه بیضی به دریچه گرد منتقل می شود و آن را به داخل گوش میانی می راند.

حدود 30000 عصب در فرستادن اطلاعات از حلزون گوش به مغز مشارکت دارند.

هنوز طرز کار حلزون گوش به طور کامل درک نشده است اما برخی جنبه های آن از قبیل چگونگی فرستادن سیگنال ها به مغز را می توان با اطمینان توصیف کرد.

یک ساز و کار، امواج آکوستیکی با بسامد کمتر از حدود 1000Hz را به ضربه های عصبی با همان بسامد تبدیل می کند.

مثلا یک صوت با بسامد 264Hz اعصاب شنوایی را 264 بار در ثانیه تحریک می کند.

بسامدهای بالاتر از 1000Hz را نمی توان به این ترتیب فرستاد زیرا اعصاب منفرد نمی توانند بیش از 1000 بار در ثانیه برانگیخته شوند.

بعلاوه با استفاده از این روش نمی توان توضیح داد که گوش چگونه اختلاف بین تغییر بسامد و تغییر شدت را تشخیص می دهد.

ساز و کار دیگری نیز وجود دارد که بوسیله آن برخی اعصاب تنها بر اثر بعضی بسامدها تحریک می شوند. آن گاه مغز هر سیگنال از این اعصاب را به صورت صوتی با آن بسامد تعبیر می کند.

اصوات با بسامد بالا در نزدیکی انتهای مجرای حلزونی (نزدیک دریچه بیضی) و صوت های پایین بسامد، در انتهای دیگر مجرای حلزونی تشخیص داده می شوند.

 

منبع: جزوه فیزیک صوت، مهندس جعفری