اولین بار پارامتر «پشتیبانی» توسط گید[3] در سال 1980 پیشنهاد داده شد. پارامتر ST مقدار انرژی بازگشته به سمت موزیسین‌های روی سن را توصیف می‌کند. Skalevik، ST را این چنین تعریف می‌کند.

: انرژی بازتاب‌هایی که ms250 تا ms100 نسبت به صدای مستقیم (ms10-0) تأخیر دارند.

: انرژی بازتاب‌هایی که ms100 تا ms1000 نسبت به صدای مستقیم (ms10-0) تأخیر دارند.

در حال حاضر معمولاً از  به منظور توصیف میزان شنوایی متقابل برای گروه موسیقی روی سن استفاده می‌شود.  معمولاً به عنوان انعکاس‌های نهایی صدای روی سن مطرح می‌شود. خوانندگان اغلب تمایل دارند صدای خود را در سالن بشنوند و  بالایی داشته باشند.  اغلب به وسیله نسبت RT و حجم سالن محاسبه می‌شود. نکته مهم تعادل بین  و  می‌باشد. اگر  بسیار بیشتر از  باشد (dB3-) نوازنده احساس می‌کند که سالن از سن از لحاظ آکوسیتکی جدا شده است و برعکس اگر  بسیار بیشتر از  باشد نوازنده ساز زدن خود را حس نمی‌کند و ممکن است زمان‌بندی او به هم بریزد.

این اثر شنوایی متقابل را نمی‌توان به طور کامل به وسیله منبع صوتی همه جهته پیش‌بینی یا محاسبه نمود زیرا اولاً سازهایی که روی سن نواخته می‌شوند همه‌جهته صدای خود را منتشر نمی‌کند و ثانیاً نوازندگان خود مانع آکوستیکی برای رسیدن صدای سازها به دیگر نوازندگان هستند.

در موسیقی‌های تقویت شده می‌توان به وسیله مانیتورهایی روی سن حس غوطه‌ور شدن در صدای سالن و سازهای کناری را برای گروه اجراکننده ایجاد نمود.

به عقیده برخی از مهندسین صدا بایستی سالن و سن از لحاظ آکوستیکی مجزا باشد. شرایط سن مرده باشد زیرا این کار باعث افزایش قدرت  نسبت به  می‌گردد. صدابرداران دوست دارند کنترل بیشتری روی صدا داشته باشند و صدای برون feedback و بهتری را به سالن ارائه دهند اما از طرفی نوازندگان خواستار صدایی زنده با ریورب بالاتری هستند!

 

نویسنده: سید محمد موسوی

 

1 Support

2 Ensemble

3 Gade